-
1 excutio
ex-cŭtĭo, cussi, cussum, 3 (archaic perf. subj. excussit, for excusserit, Plaut. Bacch. 4, 2, 16), v. a. [quatio], to shake out or off, to cast out, drive out, to send forth (class., esp. in the trop. sense).I.Lit.A.In gen.:B.posse ex his (litteris) in terram excussis annales Ennii, ut deinceps legi possint, effici,
shaken out, Cic. N. D. 2, 37, 94:equus excussit equitem,
threw off, Liv. 8, 7, 10:excussus equo,
Verg. A. 11, 640:excussus curru,
id. ib. 10, 590; Suet. Caes. 37; Curt. 3, 11; cf.:lectis excussit utrumque,
Hor. S. 2, 6, 112:gubernatorem in mare e puppi,
Curt. 4, 4 med.; cf.also: ancora ictu ipso excussa e nave sua,
Liv. 37, 30, 9:lapide clavum,
to knock off, Plaut. Men. 1, 1, 10:pulvis digitis excutiendus erit,
Ov. A. A. 1, 150:poculum e manibus,
Pers. 3, 101:ignem de crinibus,
to shake off, Ov. M. 12, 281:rem de manu alicujus,
to strike out, Dig. 47, 2, 53, § 13:Pelion subjectā Ossā (Juppiter),
Ov. M. 1, 155:poma venti,
to cast down, shake down, id. ib. 14, 764 et saep.:ne nucifrangibula (i. e. dentes) excussit ex malis meis,
to knock out, Plaut. Bacch. 4, 2, 16; cf.:cerebrum alicui,
id. Capt. 3, 4, 69; id. Aul. 2, 1, 29:oculum alicui cyatho, verberibus,
id. Pers. 5, 2, 16; Suet. Tib. 53; cf.:oculo excusso,
id. Caes. 68: ipso cum domino calce omnes excutiamus, to drive out or forth, Lucil. ap. Non. 298, 33:Teucros vallo,
Verg. A. 9, 68:hostem oppidis et regionibus,
Flor. 2, 6, 42:ab obsidione Nolae urbis (with pellere a Campania),
id. ib. 29:feras cubilibus,
to scare, rouse up, Plin. Pan. 81, 1:si flava excutitur Chloë,
be shaken off, cast off, Hor. C. 3, 9, 19:(viros) excussos patriā infesta sequi,
Verg. A. 7, 299:ut me excutiam atque egrediar domo,
take myself off, decamp, Ter. Ph. 4, 1, 20:quartanas,
to drive away, Plin. 20, 6, 23, § 56 et saep.:(leo) gaudet comantes Excutiens cervice toros,
shaking about, shaking, Verg. A. 12, 7; cf. Quint. 11, 3, 71:caesariem,
Ov. M. 4, 492:pennas,
id. ib. 6, 703:habenas,
id. ib. 5, 404; cf.:nares inflare et movere... et pulso subito spiritu excutere, etc.,
to blow up, dilate, Quint. 11, 3, 80:se (gallinae edito ovo),
Plin. 10, 41, 57, § 116:tela,
to hurl, discharge, Tac. A. 2, 20; cf. Curt. 8, 13:fulmen in Thebas,
Stat. Th. 10, 69:excussaque brachia jacto,
tossed, Ov. M. 5, 596; id. H. 18, 189:(aër) Excussit calidum flammis velocibus ignem,
sends out, produces, Lucr. 6, 688; cf. id. 6, 161: largum imbrem (procellae), Curt. 4, 7:lacrimas alicui,
Plaut. Capt. 2, 3, 59; Ter. Heaut. 1, 1, 15:vomitum alicui,
Plaut. Merc. 3, 3, 15:sudorem,
Nep. Eum. 5 et saep.— Transf.:excutior somno,
I am roused from sleep, Verg. A. 2, 302; Ov. H. 13, 111; Hor. S. 2, 6, 112.—In partic., to shake out, shake.1.Esp. a garment, to free it from dust:2.vexatam solo vestem,
Petr. 128, 4; Vulg. Act. 18, 6; cf.:excutere de pulvere,
shake yourself, Vulg. Isa. 52, 2; and:pulverem de pedibus,
id. Matt. 10, 14.—To stir, move any thing to see under it; and hence, to search, examine a person: St. Di me perdant, si ego tui quicquam abstuli. Eu. Agedum, excutedum pallium, Plaut. Aul. 4, 4, 19; so,II.culcitisque et stragulis praetentatis et excussis,
Suet. Claud. 35.—With personal objects: excutiuntur tabellarii, Asin. Poll. ap. Cic. Fam. 10, 31, 4; cf.:verum (porcellum) ut subesse pallio contenderent Et excuti juberent,
Phaedr. 5, 5, 19:non excutio te, si quid forte ferri habuisti: non scrutor,
Cic. Rosc. Am. 34, 97.Trop.A.In gen., to shake out or off, force away, etc.:B.omnes istorum delicias, omnes ineptias,
to shake off, discard, Cic. Cael. 28, 67:noli aculeos orationis meae, qui reconditi sunt, excussos arbitrari,
plucked out, removed, id. Sull. 16, 47:omnia ista nobis studia de manibus excutiuntur,
are torn, wrested from our hands, id. Mur. 14, 30; cf.:hanc excutere opinionem mihimet volui radicitus,
id. Tusc. 1, 46, 111:severitatem veterem,
id. Fam. 9, 10, 2; cf.also: excutient tibi istam verborum jactationem,
id. Sull. 8, 24:excute corde metum,
remove, banish, Ov. M. 3, 689:diros amores,
id. ib. 10, 426:orbem paci excutere,
to banish peace from the world, Luc. 1, 69:omnis quae erat conceptae mentis intentio mora et interdum iracundia excutitur,
Quint. 10, 3, 20:quem (Senecam) non equidem omnino conabar excutere,
id. 10, 1, 126:aliena negotia curo, excussus propriis,
Hor. S. 2, 3, 20:dummodo risum excutiat sibi,
can raise, produce, id. ib. 1, 4, 35. —In partic. (acc. to I. B.), to search, examine, inspect, investigate:explicando excutiendoque verbo,
Cic. Part. Or. 36, 134; cf.: pervulgata atque in manibus jactata et excussa, qs. shaken out, i. e. examined, id. Mur. 12. 26:illud excutiendum est, ut sciatur quid sit carere,
id. Tusc. 1, 36, 88:quae fere omnia Cicero in crimine veneficii excutit,
Quint. 5, 7, 37; 12, 8, 13:totum locum,
id. 5, 7, 6:aut conjecturā excutiuntur, an vera sint, etc.,
id. 5, 13, 19 et saep.— Hence, excussus, a, um, P. a., stretched out, extended, stiff (post-Aug. and rare):interest, utrum tela excusso lacerto torqueantur, an remissa manu effluant,
Sen. Ben. 2, 6; so,lacerto,
Ov. H. 4, 43:palma excussissima,
Petr. 95.— Adv.: excussē, strongly, violently:mittere pilam (with rigide, opp. languidius),
Sen. Ben. 2, 17, 4. -
2 excutiō
excutiō cussī, cussus, ere [ex + quatio], to shake out, shake off, cast out, drive out, send forth: (litteris) in terram excussis, shaken out: equus excussit equitem, threw off, L.: Excutimur cursu, V.: lectis utrumque, H.: gladiis missilia, parry, Ta.: excussos laxare rudentīs, uncoil and let out, V.: ignem de crinibus, shake off, O.: si excutitur Chloë, be cast off, H.: alqm patriā, V.: me domo, take myself off, T.: comantīs cervice toros, shake, V.: excussaque bracchia iacto, tossed, O.: lacrumas mihi, T.: sudorem, N.: excutior somno, am roused, V.— To project, throw: tela, Ta.: glandem, L.: facinus ab ore, i. e. the poisoned cup, O.— To shake out, search: te. — Fig., to shake out, shake off, force away, discard, remove, wrest, extort: omnīs istorum delicias: aculeos orationis meae: corde metum, O.: excussa pectore Iuno est, V.: (negotiis) Excussus propriis, H.: risum sibi, excite, H.: foedus, reject, V. — To search, examine, investigate, scrutinize: illud excutiendum est, ut sciatur, etc.: freta, O.: puellas, O.: quae delata essent, Cu.* * *excutere, excussi, excussus Vshake out or off; cast out; search, examine -
3 concutiō
concutiō cussī, cussus, ere [com- + quatio], to strike together: frameas, Ta.—To shake violently, shake, agitate, smite, shock: templa sonitu, T.: terra ingenti motu concussa, L.: oneratos messibus agros, O.: moenia, O.: caput, O.: manum, to wave, O.: manu arma, to brandish, O.: lora, V.: ea frena furenti concutit, with such a bit drives her in her frenzy, V.: maiore cachinno Concutitur, Iu.—P. perf.: mugitibus aether, V.: coma, O.: quercus, V.: patuere fores, O.—Fig., to shake out, search, ransack, examine: te ipsum, num, etc., H.: fecundum pectus, i. e. exhaust your ingenuity, V. — To shake, shatter, cause to waver, impair, disturb, shock, distract: rem p.: regnum, L.: opes, N.: concusso iam et paene fracto Hannibale, L. — To shake, agitate, excite, terrify, alarm, trouble: quod factum primo popularīs coniurationis concusserat, S.: casu concussus acerbo, V.: se concussere ambae, spurred themselves, Iu.: casu animum concussus amici, V.: Quone malo mentem concussa? H.* * *concutere, concussi, concussus V TRANSshake/vibrate/agitate violently; wave, brandish; (sound) strike (the ear); strike together/to damage; weaken/shake/shatter; harass/intimidate; rouse -
4 decutio
1.dē-cŭtĭo, cussi, cussum, 3, v. a. [quatio], to shake off, strike or beat off, cast off (not freq. till after the Aug. per.; not in Caes. or Cic.).I.Lit.:II.decussa Cydonia ramo,
Prop. 3, 13 (4, 12), 27:lilia,
Ov. F. 2, 707:summa papaverum capita baculo,
Liv. 1, 54:olivas,
Plin. 15, 3, 3, § 11:mella foliis,
Verg. G. 1, 131: honorem ( poet. for frondem) silvis, id. ib. 2, 404:rorem,
id. ib. 4, 12:uncum mento fixum,
Prop. 4, 1, 141 (5, 1, 141 M.):Victoria fulmine icta decussaque,
struck down, Liv. 26, 23; cf. id. 25, 7:pinnas muri,
id. 40, 45; 44, 8; cf.:partem muri arietibus,
id. 32, 17:muros ariete,
id. 33, 17:nidos avium sagittis,
Plin. 10, 33, 50, § 97: collem decusso Labieni praesidio celeriter occupaverunt, dislodged, Auct. B. Afr. 50 fin.; cf.:decussus Capitolio,
Val. Max. 1, 4, 2.—In comic lang.:ex armario argenti tantum, quantum, etc.,
to shake out, Plaut. Epid. 2, 3, 4.—Trop.: cetera aetate [p. 525] jam sunt decussa, shaken off, thrown aside, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 13, 1 (al. decursa):2.ad id non accedes, ex quo tibi aliquid decuti doles,
wrested, Sen. Cons. ad Marc. 18 8 fin.dēcŭtĭo, ire, 4, v. a. [de-cutis], to deprive of skin, to flay, Tert. ad Nat. 1, 14. -
5 quatio
quătĭo, no perf., quassum, 3, v. a. [Sanscr. root, cyu-, to move, set in motion; cf. Gr. skeuos, instrument; skeuazô, to prepare], to shake (class.; syn.: concutio, convello).I.Lit.A.In gen., Fest. p. 261 Müll.:B.cum equus magnā vi caput quateret,
Liv. 8, 7:alas,
Verg. A. 3, 226:pennas,
Ov. M. 4, 676; Hor. C. 3, 29, 53:aquas,
to agitate, disturb, Ov. H. 18, 48:cymbala,
Verg. G. 4, 64:catenas,
Plin. Ep. 7, 27, 5: caput. Ov. F. 6, 400:comas,
id. H. 14, 40:quercum huc illuc,
id. M. 12, 329.—Of earthquakes: quatitur terrae motibus Ide,
Ov. M. 12, 521:quid quateret terras,
id. ib. 15, 71:quatiens terram fragor,
Sil. 1, 536.—Of the ground, by treading, marching, etc.: campum,
Verg. A. 11, 875:campos,
id. ib. 11, 513; Sil. 1, 297:quatitur tellus pondere,
id. 4, 199:sonitu quatit ungula campum,
Verg. A. 8, 596:pede ter humum,
Hor. C. 4, 1, 28:pede terram,
id. ib. 1, 4, 7:quatitur certamine circus,
Sil. 16, 323. —In partic.1.Of arms, weapons, reins, etc., to wield, brandish, ply, hold:2.securim,
Verg. A. 11, 656:ensem,
Sil. 1, 429:aegida,
id. 12, 336:scuta,
Tac. H. 2, 22:hastam,
Petr. 124:lora,
Sil. 16, 415; 16, 440:largas habenas,
id. 17, 542:verbera (i. e. flagella),
Verg. Cul. 218.—Of the body, breast, limbs, etc., to agitate, shake, cause to tremble, etc.:3.horror Membra quatit,
Verg. A. 3, 29:anhelitus artus et ora quatit,
id. ib. 5, 199:tussis pulmonem quatit,
Sil. 14, 601:terror praecordia,
id. 2, 254:pectora quatit gemitu,
Val. Fl. 5, 310.—To beat, strike, drive:4.homo quatietur certe cum dono foras,
to beat out of doors, Ter. Eun. 2, 3, 67:Arctophylax prae se quatit Arctum, Cic. poët. N. I). 2, 42, 109: cursu quatere equum,
Verg. G. 3, 132; Sil. 12, 254.—Of things:quatiunt fenestras juvenes,
Hor. C. 1, 25, 1:scutum hastà,
Liv. 7, 26, 1. —To shake, beat, or break in pieces, to batter, shatter:II.urbis moenia ariete quatere,
Liv. 21, 10:muros,
Verg. A. 2, 610:muros arietibus,
Liv. 38, 10:turres tremendā cuspide,
Hor. C. 4, 6, 7:tecta quatiuntur,
Plin. Pan. 51, 1:externas arces,
Sil. 2, 300:Pergama,
id. 13, 36; cf.:tonitru quatiuntur caerula caeli,
Lucr. 6, 96. —Trop., to agitate, more, touch, affect, excite:B.est in animis tenerum quiddam quod aegritudine quasi tempestate quatiatur,
Cic. Tusc. 3, 6, 12: mentem, Hor. C. 1, 16, 5:nec vultus tyranni Mente quatit solidā (justum virum),
id. ib. 3, 3, 4:non ego te Invitum quatiam,
id. ib. 1, 18, 12:quatiunt oracula Colchos,
Val. Fl. 1, 743:famā oppida,
id. 2, 122:quatit castra clamor,
Sil. 3, 231:tumultus pectora quatit,
Sen. Thyest. 260:ingenium,
Tac. H. 1, 23:animum,
Gell. 9, 13, 5:cum altissima quaterentur, hic inconcussus stetit,
Plin. Pan. 94, 3. —In partic., to plague, vex, harass:A.quatere oppida bello,
Verg. A. 9, 608:extrema Galliarum,
Tac. H. 4, 28. — Hence, quassus, a, um, P. a.Lit., shaken, beaten, or broken in pieces, battered, shattered:B.aula quassa,
a broken pot, Plaut. Curc. 3, 26:muri,
Liv. 26, 51:naves,
id. 25, 3:faces,
i. e. pieces of pine-wood split up for torches, Ov. M. 3, 508:rates,
shattered, leaky, Hor. C. 4, 8, 32; 1, 1, 18:murra,
Ov. M. 15, 399:lectus,
id. H. 11, 78:harundo,
Petr. 69:turres,
Sen. Thyest. 568; cf.:multo tempora quassa mero,
Ov. R. Am. 146; cf. quasso, I. B. —Trop.:quassā voce,
in a broken voice, Curt. 7, 7, 20:littera,
Quint. 12, 10, 29:anima quassa malis,
broken down, exhausted, worn out, Sen. Herc. Fur. 1308:quasso imperio,
Sil. 15, 7. -
6 agitō
agitō āvī, ātus, āre, freq. [ago], to set in violent motion, drive onward, move, impel, urge: (Harena) magnā vi agitata, S.: greges, drive to pasture, V.: equum, V.: iugales (dracones), O.: (triremem) in portu agitari iubet, rowed about, N. — To hunt, chase, pursue: aquila alias avīs agitans: dammas, O.: cervos in retia, O. — Fig., to drive, urge forward, press, support, insist on: agrariam legem: hoc unum agitare, esse, etc., keep pressing this one point: pacem an bellum, S.—To attend, keep, celebrate: Dionysia, T.: festos dies. — To observe, obey, carry out, exercise: praecepta parentis mei, S.: secreta consilia, L.—Of time, to pass, spend vitam sine cupiditate, S.: apud aquam noctem, S. — Absol, to live, abide, be: varius atque incertus agitabat, S.: pro muro dies noctīsque, remain, S. —To move to and fro, stir, agitate, shake, disturb, toss: corpora huc et illuc, S.: hastam, brandish, O.: scintilla agitata (ventis), fanned, O.: habenas manibus, wield, O.: caput, nod, O.: mare ventorum vi agitari: freta incipiant agitata tumescere, V.: Zephyris agitata Tempe, H.: agitata numina Troiae, tossed on the sea, V.: agitantia fumos Nubila, tossing up spray, O. — Fig., to stir, rouse, agitate, stimulate, excite, goad: hunc, T.: plebem, L.: mens agitat molem, animates, V. — To vex, disquiet, disturb, distress: nationes: Furiis agitatus Orestes, V.: rebus agitatis, in times of disorder: metu atque libidine divorsus agitabatur, was distracted by, S.: te agitet cupido, H.: fidem aut gentīs, to disturb the loyalty, etc., V. — To insult, scoff, rail at, deride, revile: rem militarem: mea fastidia verbis, H.: (poemata) expertia frugis, H.: ea belle agitata ridentur, neatly mocked. — To prosecute, occupy oneself with, engage in, keep going, stir: cuncta, keep active, S.: mutas artes, V.: iocos, O.: eo modo agitabat, ut, etc., so conducted himself, S.: scaenis agitatus Orestes, i. e. represented, V.—To pursue, consider, deliberate on, meditate: secum multum, S.: haec mecum, H.: in animo bellum, L.: agitare coepit, si posset, etc., L.: ut mente agitaret, bellum renovare, N. — To discuss, debate, sift, investigate: oratori omnia tractata, agitata, i. e. sifted, discussed: omnia ex tabulis, by the accounts: senatus de secessione plebis agitat, L. — Impers: Romae de facto agitari, there were discussions, S.* * *agitare, agitavi, agitatus Vstir/drive/shake/move about; revolve; live; control, ride; consider, pursue -
7 moventer
mŏvĕo, mōvi, mōtum, 2 ( sync., mōstis for movistis, Mart. 3, 67, 1;I.mōrunt for moverunt,
Sil. 14, 141), v. a. and n. [Sanscr. mīv, set in motion; Gr. ameibô, change; cf.: momentum, mutare].Act., to move, stir, set in motion; to shake, disturb, remove, etc. (syn.: cieo, agito, ago, molior).A.Lit.:2.movit et ad certos nescia membra modos,
Tib. 1, 7, 38:ut festis matrona moveri jussa diebus,
to dance, Hor. A. P. 232: moveri Cyclopa, to represent a Cyclop by dancing (gesticulating), id. Ep. 2, 2, 125:et fila sonantia movit,
struck, Ov. M. 10, 89:citharam cum voce,
id. ib. 5, 112:tympana,
id. H. 4, 48; to disturb:novis Helicona cantibus,
Manil. Astron. 1, 4:signum movere loco,
to move from the place, Cic. Div. 1, 35, 77:os,
Cels. 8, 2:gradum,
i. e. to go forward, advance, Sen. Thyest. 420: se, to move or bestir one's self:move ocius te,
Ter. And. 4, 3, 16:praecepit eis, ne se ex eo loco moverent,
not to stir from the spot, Liv. 34, 20; Caes. B. G. 3, 15: castra, to break up, remove:postero die castra ex eo loco movent,
Caes. B. G. 1, 15;ellipt. without castra: postquam ille Canusio moverat,
Cic. Att. 9, 1, 1:movisse a Samo Romanos audivit,
Liv. 37, 28, 4.— Pass. reflex.:priusquam hostes moverentur,
Liv. 37, 19, 18:hostem statu,
to drive from his position, dislodge, id. 30, 18:aliquem possessione,
Cic. Verr. 2, 1, 45, § 116:heredes,
to eject, id. Off. 3, 19, 76:tribu centurionem,
to turn out, expel, id. de Or. 2, 67, 272; so,aliquem de senatu,
id. Clu. 43, 122;the same also without senatu,
Hor. S. 1, 6, 20:senatorio loco,
to degrade, Liv. 39, 42, 6:ex agro,
Cic. Fam. 13, 5, 2:move abs te moram,
remove, cast off, Plaut. Capt. 4, 2, 10:consulem de sententiā,
to cause to recede, to dissuade, Liv. 3, 21:litteram,
to take away, Cic. Fin. 3, 22, 74.—Prov.:omnis terras, omnia maria movere,
to turn the world upside down, Cic. Att. 8, 11, 2.—Transf.a.To excite, occasion, cause, promote, produce; to begin, commence, undertake:b.exercitatione sudor movetur,
is promoted, produced, Cels. 2, 17:alvum,
Cato, R. R. 115:dolorem,
id. ib. 7, 4:lacrimas,
to cause, Quint. 6, 1, 26:fletum populo,
Cic. de Or. 1, 53, 228:risum,
id. ib. 2, 62, 281:alicui exspectationem,
id. Att. 2, 14, 1:indignationem,
Liv. 4, 50, 1:misericordiam,
Cic. de Or. 2, 69, 278:suspicionem,
id. Part. 33, 114:ego istaec moveo, aut curo?
begin, commence, Ter. And. 5, 4, 18:bellum,
Cic. Off. 1, 11, 37; Liv. 23, 48, 6:jam pugna se moverat,
was going on, Curt. 8, 14, 6:cantūs,
Verg. A. 10, 163:tantum decus,
begin, Manil. Astron. 1, 42; cf. Verg. A. 7, 45:nominis controversiam,
to begin, Tac. Dial. 25 init.; cf. Cels. 3, 3, § 25; Dig. 37, 10, 4:litem,
ib. 4, 3, 33:actionem,
ib. 19, 1, 10:mentionem rei,
to make mention, Liv. 28, 11, 9:sacra,
Val. Fl. 3, 540:movere ac moliri aliquid,
to undertake any thing that excites disturbance, Liv. 23, 39:ne quid moveretur,
id. 35, 13.—To shake, to cause to waver, to alter:c.alicujus sententiam,
to change, cause to waver, Cic. Att. 7, 3, 6:sententiam regis,
Liv. 35, 42, 6.—To present, offer an oblation:d.ferctum Jovi moveto,
Cato, R. R. 134.—To disturb, concern, trouble, torment one:e.men moveat cimex Pantilius?
Hor. S. 1, 10, 78:Armeniosne movet, Romana potentia cujus Sit ducis?
Luc. 7, 282; cf. Val. Fl. 7, 131. intoleranda vis aestūs omnium ferme corpora movit, Liv. 25, 26:strepitu fora vestra,
Juv. 2, 52.—Of plants, to put forth:f.si se gemmae nondum moveant,
do not yet appear, Col. 11, 2, 26: de palmite gemma movetur, [p. 1169] is produced, Ov. Tr. 3, 12, 13.—To exert, exercise:g.inter principia condendi hujus operis, movisse numen ad indicandam tanti imperii molem traditur deos,
Liv. 1, 55, 3 (cf.:se movere, I. A. supra): artis opem,
Ov. F. 6, 760.—= mutare, to change, transform:h.quorum Forma semel mota est,
Ov. M. 8, 729:nihil motum antiquo probabile est,
Liv. 34, 54, 8.—In mal. part., Plaut. Am. 4, 1, 43.—B.Trop., to move, affect, excite, inspire:II.ut pulcritudo corporis movet oculos et delectat,
charms, Cic. Off. 1, 28, 98:quae me causae moverint,
id. Att. 11, 5, 1:fere fit, quibus quisque in locis miles inveteravit, uti multum earum regionum consuetudine moveatur,
is much affected, influenced, Caes. B. C. 1, 44:aliquem ad bellum,
to stir up, excite, Liv. 35, 12, 5:movet feroci juveni animum conploratio sororis,
stirs his anger, id. 1, 26, 3; cf. id. 21, 38, 3; 23, 31, 11:numina Dianae,
to irritate, provoke, Hor. Epod. 17, 3:multa movens animo,
to revolve, ponder, meditate, Verg. A. 3, 34:moverat plebem oratio consulis,
had stirred, made an impression on, Liv. 3, 20:judicum animos,
Quint. 6, 2, 1:acutule moveri,
keenly affected, Aug. Conf. 3, 7: neque illud me movet, quod, Caes. ap. Cic. Att. 9, 16, A. 2:affectus,
Quint. 6, 1, 7:moveor etiam ipsius loci insolentiā,
Cic. Deiot. 2, 5:nil moveor lacrimis,
Prop. 3, 23, 25 (4, 25, 5):absiste moveri,
be not disturbed, Verg. A. 6, 399:quos sectis Bellona lacertis Saeva movet,
inspires, Luc. 1, 565 (al. monet):ut captatori moveat fastidia,
excites nausea in, Juv. 10, 202.—Neutr., to move itself, move (very rare):A.terra dies duodequadraginta movit,
an earthquake, Liv. 35, 40, 7; 40, 59, 7.—In pass.:reptile quod movetur,
which moves itself, Vulg. Gen. 1, 26 saep.—Hence,mŏvens, entis, P. a., movable (class.): ex eā praedā, quae rerum moventium sit, movable things (as clothes, arms, furniture), Liv. 5, 25, 6:B.voluptas,
that consists in motion, Cic. Fin. 2, 10, 31:furtum rerum moventium,
Gell. 11, 18, 13.— Plur. subst.:quaedam quasi moventia,
motives, Cic. Tusc. 5, 24, 68.—Hence, adv.: mŏventer, movingly, affectingly (late Lat.), Schol. Bob. ad Cic. Mil. 7, n. 4.—mōtus, a, um, P. a., moved, affected, disturbed ( poet. and in post-class. prose):Ithaci digressu mota Calypso,
Prop. 1, 15, 9:dictis,
Ov. Tr. 4, 10, 23:precibus,
Curt. 6, 5, 23. -
8 moveo
mŏvĕo, mōvi, mōtum, 2 ( sync., mōstis for movistis, Mart. 3, 67, 1;I.mōrunt for moverunt,
Sil. 14, 141), v. a. and n. [Sanscr. mīv, set in motion; Gr. ameibô, change; cf.: momentum, mutare].Act., to move, stir, set in motion; to shake, disturb, remove, etc. (syn.: cieo, agito, ago, molior).A.Lit.:2.movit et ad certos nescia membra modos,
Tib. 1, 7, 38:ut festis matrona moveri jussa diebus,
to dance, Hor. A. P. 232: moveri Cyclopa, to represent a Cyclop by dancing (gesticulating), id. Ep. 2, 2, 125:et fila sonantia movit,
struck, Ov. M. 10, 89:citharam cum voce,
id. ib. 5, 112:tympana,
id. H. 4, 48; to disturb:novis Helicona cantibus,
Manil. Astron. 1, 4:signum movere loco,
to move from the place, Cic. Div. 1, 35, 77:os,
Cels. 8, 2:gradum,
i. e. to go forward, advance, Sen. Thyest. 420: se, to move or bestir one's self:move ocius te,
Ter. And. 4, 3, 16:praecepit eis, ne se ex eo loco moverent,
not to stir from the spot, Liv. 34, 20; Caes. B. G. 3, 15: castra, to break up, remove:postero die castra ex eo loco movent,
Caes. B. G. 1, 15;ellipt. without castra: postquam ille Canusio moverat,
Cic. Att. 9, 1, 1:movisse a Samo Romanos audivit,
Liv. 37, 28, 4.— Pass. reflex.:priusquam hostes moverentur,
Liv. 37, 19, 18:hostem statu,
to drive from his position, dislodge, id. 30, 18:aliquem possessione,
Cic. Verr. 2, 1, 45, § 116:heredes,
to eject, id. Off. 3, 19, 76:tribu centurionem,
to turn out, expel, id. de Or. 2, 67, 272; so,aliquem de senatu,
id. Clu. 43, 122;the same also without senatu,
Hor. S. 1, 6, 20:senatorio loco,
to degrade, Liv. 39, 42, 6:ex agro,
Cic. Fam. 13, 5, 2:move abs te moram,
remove, cast off, Plaut. Capt. 4, 2, 10:consulem de sententiā,
to cause to recede, to dissuade, Liv. 3, 21:litteram,
to take away, Cic. Fin. 3, 22, 74.—Prov.:omnis terras, omnia maria movere,
to turn the world upside down, Cic. Att. 8, 11, 2.—Transf.a.To excite, occasion, cause, promote, produce; to begin, commence, undertake:b.exercitatione sudor movetur,
is promoted, produced, Cels. 2, 17:alvum,
Cato, R. R. 115:dolorem,
id. ib. 7, 4:lacrimas,
to cause, Quint. 6, 1, 26:fletum populo,
Cic. de Or. 1, 53, 228:risum,
id. ib. 2, 62, 281:alicui exspectationem,
id. Att. 2, 14, 1:indignationem,
Liv. 4, 50, 1:misericordiam,
Cic. de Or. 2, 69, 278:suspicionem,
id. Part. 33, 114:ego istaec moveo, aut curo?
begin, commence, Ter. And. 5, 4, 18:bellum,
Cic. Off. 1, 11, 37; Liv. 23, 48, 6:jam pugna se moverat,
was going on, Curt. 8, 14, 6:cantūs,
Verg. A. 10, 163:tantum decus,
begin, Manil. Astron. 1, 42; cf. Verg. A. 7, 45:nominis controversiam,
to begin, Tac. Dial. 25 init.; cf. Cels. 3, 3, § 25; Dig. 37, 10, 4:litem,
ib. 4, 3, 33:actionem,
ib. 19, 1, 10:mentionem rei,
to make mention, Liv. 28, 11, 9:sacra,
Val. Fl. 3, 540:movere ac moliri aliquid,
to undertake any thing that excites disturbance, Liv. 23, 39:ne quid moveretur,
id. 35, 13.—To shake, to cause to waver, to alter:c.alicujus sententiam,
to change, cause to waver, Cic. Att. 7, 3, 6:sententiam regis,
Liv. 35, 42, 6.—To present, offer an oblation:d.ferctum Jovi moveto,
Cato, R. R. 134.—To disturb, concern, trouble, torment one:e.men moveat cimex Pantilius?
Hor. S. 1, 10, 78:Armeniosne movet, Romana potentia cujus Sit ducis?
Luc. 7, 282; cf. Val. Fl. 7, 131. intoleranda vis aestūs omnium ferme corpora movit, Liv. 25, 26:strepitu fora vestra,
Juv. 2, 52.—Of plants, to put forth:f.si se gemmae nondum moveant,
do not yet appear, Col. 11, 2, 26: de palmite gemma movetur, [p. 1169] is produced, Ov. Tr. 3, 12, 13.—To exert, exercise:g.inter principia condendi hujus operis, movisse numen ad indicandam tanti imperii molem traditur deos,
Liv. 1, 55, 3 (cf.:se movere, I. A. supra): artis opem,
Ov. F. 6, 760.—= mutare, to change, transform:h.quorum Forma semel mota est,
Ov. M. 8, 729:nihil motum antiquo probabile est,
Liv. 34, 54, 8.—In mal. part., Plaut. Am. 4, 1, 43.—B.Trop., to move, affect, excite, inspire:II.ut pulcritudo corporis movet oculos et delectat,
charms, Cic. Off. 1, 28, 98:quae me causae moverint,
id. Att. 11, 5, 1:fere fit, quibus quisque in locis miles inveteravit, uti multum earum regionum consuetudine moveatur,
is much affected, influenced, Caes. B. C. 1, 44:aliquem ad bellum,
to stir up, excite, Liv. 35, 12, 5:movet feroci juveni animum conploratio sororis,
stirs his anger, id. 1, 26, 3; cf. id. 21, 38, 3; 23, 31, 11:numina Dianae,
to irritate, provoke, Hor. Epod. 17, 3:multa movens animo,
to revolve, ponder, meditate, Verg. A. 3, 34:moverat plebem oratio consulis,
had stirred, made an impression on, Liv. 3, 20:judicum animos,
Quint. 6, 2, 1:acutule moveri,
keenly affected, Aug. Conf. 3, 7: neque illud me movet, quod, Caes. ap. Cic. Att. 9, 16, A. 2:affectus,
Quint. 6, 1, 7:moveor etiam ipsius loci insolentiā,
Cic. Deiot. 2, 5:nil moveor lacrimis,
Prop. 3, 23, 25 (4, 25, 5):absiste moveri,
be not disturbed, Verg. A. 6, 399:quos sectis Bellona lacertis Saeva movet,
inspires, Luc. 1, 565 (al. monet):ut captatori moveat fastidia,
excites nausea in, Juv. 10, 202.—Neutr., to move itself, move (very rare):A.terra dies duodequadraginta movit,
an earthquake, Liv. 35, 40, 7; 40, 59, 7.—In pass.:reptile quod movetur,
which moves itself, Vulg. Gen. 1, 26 saep.—Hence,mŏvens, entis, P. a., movable (class.): ex eā praedā, quae rerum moventium sit, movable things (as clothes, arms, furniture), Liv. 5, 25, 6:B.voluptas,
that consists in motion, Cic. Fin. 2, 10, 31:furtum rerum moventium,
Gell. 11, 18, 13.— Plur. subst.:quaedam quasi moventia,
motives, Cic. Tusc. 5, 24, 68.—Hence, adv.: mŏventer, movingly, affectingly (late Lat.), Schol. Bob. ad Cic. Mil. 7, n. 4.—mōtus, a, um, P. a., moved, affected, disturbed ( poet. and in post-class. prose):Ithaci digressu mota Calypso,
Prop. 1, 15, 9:dictis,
Ov. Tr. 4, 10, 23:precibus,
Curt. 6, 5, 23. -
9 jacto
jacto, āvi, ātum (jactarier, Lucr. 6, 556; Enn. Tr. 130), 1, v. freq. a. [jacio], to throw, cast, hurl.I.Lit.:B.semen,
to scatter, Varr. R. R. 1, 42:semina per undas,
Ov. M. 4, 748:jactato flore tegente vias,
id. Tr. 4, 2, 50:irrita sacrilega jactas incendia dextra,
id. M. 14, 539:hastas,
Cic. de Or. 2, 78, 316:vestem argentumque de muro,
Caes. B. G. 7, 47:lapides vacuum in orbem,
Verg. G. 1, 62:cinerem per agros,
id. ib. 1, 81:se muris in praeceps,
Curt. 5, 6, 7;of casting a net: rete,
Dig. 19, 1, 12;also of dicethrowing: talos arripio, jacto basilicum,
Plaut. Curc. 2, 3, 79; cf.:numerosque manu jactabat eburnos,
Ov. A. A. 2, 203; id. ib. 3, 355; Suet. Aug. 71.—Transf.1.To throw or toss about; to shake, flourish:2.crura,
Lucr. 4, 991:brachia in numerum,
id. 4, 769:manus,
Quint. 11, 3, 179; 10, 3, 21:umeros,
id. 11, 3, 130:tinnula manu,
Ov. Tr. 1, 1, 38:tintinnabulum,
Phaedr. 2, 7, 5:onerosa pallia,
Juv. 6, 236:cerviculam,
Cic. Verr. 2, 3, 19, § 49:nisi se suo more jactavisset,
i. e. to make gestures, id. Brut. 60, 217:cum multum se Curio ex more jactasset,
Quint. 11, 3, 129:exsultare immoderateque jactari,
Cic. Div. 1, 29, 60:corpus in suo sanguine,
to wallow, Ov. M. 10, 721:videntes,
Verg. G. 2, 355:a facie manus,
to throw kisses, Juv. 3, 106; cf.: jactare basia, id. 4, 118:oculos,
Lucr. 4, 1133:lumina,
Ov. H. 3, 11:jugum,
i. e. to be restless, rebellious, Juv. 13, 22.—To drive hither and thither, to drive about:3.cum adversā tempestate in alto jactarentur,
Cic. Inv. 2, 31, 95; Ov. H. 17, 235; Hor. Ep. 1, 11, 15; Ov. Tr. 3, 2, 15:ut Aeneas pelago... omnia circum Litora jactetur,
Verg. A. 1, 668; 10, 48; 1, 182:jactati aequore toto Troes,
id. ib. 1, 29; Ov. M. 11, 441 al.:si quando, ut fit, jactor in turba, etc.,
Cic. Planc. 7, 17:jactatur domi suae homo honestissimus,
id. Verr. 2, 1, 26, § 67:aestu febrique jactari,
id. Cat. 1, 13.—So of the sea:ut jactetur aqua,
Lucr. 6, 553:cito mutata est jactati forma profundi,
Ov. H. 19, 77:aequora,
id. Tr. 4, 4, 57.—To throw away:4.merces,
Plaut. Rud. 2, 3, 43:arma,
Liv. 9, 12; Curt. 3, 3, 9.—Esp., to throw overboard, throw into the sea, Dig. 47, 2, 43, § 10; 14, 2, 4, § 2:jactatur rerum utilium pars maxima,
Juv. 12, 52.—To throw out, emit, spread:II.luna suam jactat de corpore lucem,
Lucr. 5, 576:voces per umbram,
Verg. A. 2, 768.—Trop.A.To torment, disquiet, disturb:B.jactor, crucior, agitor, stimulor,
Plaut. Cist. 2, 1, 4:nolo te jactari diutius,
id. Trin. 3, 2, 59:ipsa velut navis jactor,
Ov. H. 21, 41:jactari morbis,
Lucr. 3, 507:clamore et convicio,
Cic. Fam. 1, 5:aliquem,
id. Div. in Caecil. 14, 45.—Jactare se or jactari, not to be firm, to waver, Cic. Tusc. 4, 10.—Of money, to fluctuate in value:C.jactabatur temporibus illis nummus sic, ut nemo posset scire, quid haberet,
Cic. Off. 3, 20, 80. —To consider, examine, discuss:D.pluribus praesentibus eas res jactari nolebat,
Caes. B. G. 1, 18:multa totā die in concilio variis jactata sermonibus erant,
i. e. discussed, not decided, Liv. 1, 50, 3:pectore curas,
Verg. A. 1, 227:jactari magis quam peragi accusatio ejus poterat,
discussed without a conclusion, to no purpose, Liv. 10, 46, 16.—To discuss, mention, intimate, pronounce, throw out, utter, speak, say, name, propose a thing:E.rem jactare sermonibus,
Liv. 8, 29:ultro citroque,
id. 7, 9:jactamus jam pridem omnis te Roma beatum,
Hor. Ep. 1, 16, 18:talia jactanti, etc.,
Verg. A. 1, 102:jactatum in condicionibus nequiquam de Tarquiniis in regnum restituendis,
Liv. 2, 13, 3:hanc autem jactari magis causam quam veram esse,
to be rather the pretext than the true reason, id. 5, 53, 2.—To throw or fling out threats, etc.:F.jactare et opponere terrorem,
Cic. Sest. 23, 52:minas,
id. Quint. 14, 47:probra in quempiam,
Liv. 29, 9; cf.:convicia,
Prop. 3, 8, 11.—To boast of, vaunt a thing:G.ostentare honorem aetatis, jactare urbanam gratiam et dignitatem,
Caes. B. C. 3, 83:ingenium,
Quint. 3, 1, 3:genus et nomen,
Hor. C. 1, 14, 13:regna et virtutem,
Ov. H. 16, 81:quo te jactas creatum,
id. M. 9, 23; Curt. 8, 1, 23.—With se, to talk boastfully of one's self, to boast, make an ostentatious display.(α).Absol.:(β).intolerantius se jactare,
Cic. de Or. 2, 52, § 209:non jactandi mei causā,
Quint. Decl. 268.—With dat.:(γ).se alicui,
to boast of one's self to a person, Ov. H. 12, 175:se Iliae querenti ultorem,
Hor. C. 1, 2, 18; Liv. 35, 49, 3:ipse cum se jactaret amicae,
Juv. 1, 62.—With in or simple abl.:(δ).cum in eo se in contione jactavisset,
Cic. Att. 2, 1, 5:ne quis sit lucus, quo se plus jactet Apollo,
Verg. E. 6, 73.—With de:(ε).jactat se jamdudum de Calidio,
Cic. Verr. 2, 4, 21, § 46.—With gen.:(ζ).se justitiae,
Hier. Ep. 23, 34. —With two acc.:H.se jactare formosum,
Phaedr. 3, 8, 6.—To carry one's self confidently or conceitedly:I.qui antea solitus esset jactare se magnificentissime in illo loco,
Cic. Att. 2, 21, 3.—To be officious or active in, to give one's self up to, devote one's self to a thing:K.jactare se in causis centumviralibus,
Cic. de Or. 1, 38, 173:nostrum hoc tempus aetatis forensi labore jactari,
id. Q. Fr. 3, 5:in qua (re publica) tu non valde te jactas,
id. Fam. 2, 15, 3:se actionibus tribuniciis,
Liv. 3, 1.—Se in pecuniis, to be prodigal of one's money, Cic. Cat. 2, 9.—Hence, jactans, antis, P. a., boasting, bragging, boastful, vainglorious.1.Lit.: insolens, arrogans, jactans, Cic. Fragm. ap. Non. 322, 13:2.epistolae jactantes et gloriosae,
Plin. Ep. 3, 9:neque vereor ne jactantior videar, etc.,
id. ib. 9, 23; so Verg. A. 6, 815: jactantior hic paulo est, Hor. S. 1, 3, 50.—With gen.:tumidus ae sui jactans,
Quint. 11, 1, 50:plebis jactantissimus amator,
Spart. Hadr. 17.—Transf., proud, noble, splendid:septemgemino jactantior aethera pulset Roma jugo,
Stat. S. 4, 1, 6; Claud. IV. Cons. Hon. 1.— Adv.: jactanter, boastfully, ostentatiously:minae jactanter sonantes,
Amm. 27, 2, 3; Prud. Ham. 170.— Comp.:jactantius maerere,
Tac. A. 2, 77:litteras componere,
id. H. 3, 53; Prud. Ham. 170. -
10 iactō
iactō āvī, ātus, āre, freq. [iacio], to throw, cast, hurl: semina per undas, scatter, O.: hastas: de muro vestem, Cs.: cinerem per agros, V.: Saxa saxis (i. e. in saxa), O.—To throw about, toss about, shake, flourish: diu iactato bracchio, Cs.: tinnula manu, O.: cerviculam: homines febri iactantur: corpus in suo sanguine, wallow, O.: bidentes, swing, V.: a facie manūs, throw kisses, Iu.: basia, Iu.: lumina, O.: iugum, i. e. be rebellious, Iu.—To drive hither and thither, drive about, toss: tempestate in alto iactari: te in alto, H.: hiems iactat viros, O.: iactor in turbā.— To throw away: passim arma, L.: Iactatur rerum utilium pars, thrown overboard, Iu.—To throw out, emit, spread: odorem, V.: voces per umbram, V.—Fig., to torment, disquiet, disturb, stir: morbo iactari eodem, H.: clamore et convicio: inrita iurgia, stir up, V.: iactabatur nummus sic, ut, etc., i. e. fluctuated in value.—To consider, examine, discuss: eas res iactari nolebat, Cs.: multa variis iactata sermonibus erant, i. e. talked about, L.: pectore curas, V.—To throw out, make prominent, pronounce, utter, speak, say: querimoniae ultro citroque iactatae, L.: te beatum, H.: Talia iactanti, etc., V.: hanc autem iactari magis causam quam veram esse, is made a pretext, L.: minas: haec incondita Montibus, V. —With prae se, utter confidently, V.—To boast of, vaunt, plume oneself upon: gratiam, Cs.: et genus et nomen, H.: Romam vos expugnaturos iactabatis, L.: lucus, quo se plus iactet Apollo, delights, V.—With se, to exhibit oneself, show off, make a display, boast, take pride: intolerantius se: iactantibus se opinionibus inconstanter, conflicting: te maritae, O.: legatis regis eum se iactasse, i. e. impose on the legates, L.: se in pecuniis, make a prodigal display: se de Calidio: Ullo se alumno, V.: se formosum, Ph.—To be officious, be active in, devote oneself to: se in causis: nostrum hoc tempus aetatis forensi labore iactari: tribuniciis se actionibus, L. -
11 emoveo
ē-mŏvĕo ( exmov-, Plaut. Truc. 1, 1, 59), mōvi, mōtum, 2 ( perf. sync. emostis, Liv. 37, 53 fin.), v. a., to move out, move away, remove (mostly post-Aug.; esp. in Livy; not in Cic. and Caes.).I.Lit.:II.multitudinem e foro,
Liv. 25, 1:plebem de medio,
id. 6, 38:legatos curiā,
id. 30, 23; cf.:milites aedificiis, 27, 3: aliquos senatu,
id. 45, 15; and:postes cardine,
Verg. A. 2, 493:Antiochum ultra juga Tauri,
Liv. 37, 53 fin.; 38, 12; 42, 42; 50; cf.:aliquos cis Vulturnum,
id. 26, 34: labias primores sensim, to protrude, Nigid. ap. Gell. 10, 4, 4:terram,
to dig out, Col. 3, 13, 10; cf.solum,
id. 3, 18, 1:muros fundamentaque,
i. e. to shake, Verg. A. 2, 610; cf.pontum,
i. e. to stir up, agitate, Sil. 17, 284.—Trop.: SI MORBUS PESTILENTIAQUE EX AGRO ROMANO EMOTA ESSET, an old formula in Liv. 41, 21; cf.:suum nomen omne ex pectore,
Plaut. Truc. 1, 1, 59: curas dictis, to drive away, expel (with pellere dolorem), Verg. A. 6, 382:mens emota,
disturbed, Sen. ad Polyb. 37, 5. -
12 exuō
exuō uī, ūtus, ere [4 AV-], to draw out, take off, pull off, put off: pharetram umero, O.: iugum, shake off, L.: caestūs, V.— To unclothe, divest, free, put forth: pellibus membra, H.: ossa lacertosque, bares, V.: ex his te laqueis: se iugo, L.: unum exuta pedem vinclis, V.: cornua exuitur, O. — To strip, despoil, deprive: copiae armis exutae, Cs.: se agro paterno, L.—Fig., to lay aside, cast off, divest oneself of, put away: humanitatem: silvestrem animum, V.: mores antiquos, L.: tristitiam, Ta.: ius fasque, Ta.: hac (pinu) hominem, i. e. turn into a pine, O.: ex animo exui non potest, esse deos: Lepidum, get rid of, Ta.* * *exuere, exui, exutus Vpull off; undress, take off; strip, deprive of; lay aside, cast off -
13 micō
micō uī, —, āre, to move quickly to and fro, vibrate, quiver, shake, tremble, beat, palpitate: venae et arteriae micare non desinunt: linguis micat ore trisulcis, V.: corque timore micat, palpitates, O.: micant digiti, twitch, V.—In the finger game (Ital. mora), suddenly to stretch out fingers, the number to be instantly guessed by the other player: quasi sorte, aut micando.—Prov.: dignus est, quicum in tenebris mices, i. e. perfectly honest.— To flash, gleam, glitter, beam, shine, be bright: fulmina etiam sic undique micabant, flashed in every direction, L.: tum micent gladii, L.: micat inter omnes Iulium sidus, H.: oculis micat ignis, fire flashes from his eyes, V.: nubila flammā, O.* * *micare, micui, - Vvibrate, quiver, twinkle; tremble, throb; beat (pulse); dart, flash, glitter -
14 abnueo
abnuere, -, - Vrefuse, decline; deny (guilt); refuse by a sign, shake head; reject; rule out -
15 abnuo
abnuere, abnui, abnuitus Vrefuse, decline; deny (guilt); refuse by a sign, shake head; reject; rule out -
16 cito
1.cĭtŏ, adv., v. cieo, P. a. fin.2.cĭto, āvi, ātum ( part. perf. gen. plur. citatūm, Att. ap. Non. p. 485; inf. pass. citarier, Cat. 61, 42), 1, v. freq. a. [cieo].I.To put into quick motion, to move or drive violently or rapidly, to hurl, shake, rouse, excite, provoke, incite, stimulate, promote, etc. (mostly post-Aug. and poet.; in earlier authors usu. only in P. a.):2.citat hastam,
Sil. 4, 583:arma,
Stat. Th. 8, 124:gradum,
Claud. VI. Cons. Hon. 510:urinam,
Cels. 2, 19:pus,
id. 5, 28, n. 13:umorem illuc,
id. 4, 6:alvum,
Col. 7, 9, 9:ubi luctandi juvenes animosa citavit gloria,
Stat. Th. 6, 834. —Of plants, to put or shoot forth:B.virgam,
Col. 3, 6, 2; 4, 15, 2:radices,
id. 5, 5, 5; id. Arb. 10, 3; Pall. Feb. 9, 6.—Trop.:II.isque motus (animi) aut boni aut mali opinione citetur,
be called forth, Cic. Tusc. 3, 11, 24 Orell. N. cr. (cf.:motus cieri,
id. ib. 1, 10, 20).—(Like cieo, 2.) With reference to the termination ad quem, to urge to, call or summon to (class.; esp. freq. in lang. of business;B.syn.: voco, adesse jubeo): patres in curiam per praeconem ad regem Tarquinium citari jussit,
Liv. 1, 47, 8; id. 3, 38, 6 and 12:senatum,
id. 9, 30, 2:in fora citatis senatoribus,
id. 27, 24, 2:tribus ad sacramentum,
Suet. Ner. 44; cf. Cat. 61, 43:judices citati in hunc reum consedistis,
Cic. Verr. 2, 1, 7, § 19:citari nominatim unum ex iis, etc., i. e. for enrollment for milit. service,
Liv. 2, 29, 2; id. Epit. libr. 14; Val. Max. 6, 3, 4.—Esp.1.In law, to call the parties, to see whether they are present (syn.:b.in jus vocare, evocare): citat reum: non respondet. Citat accusatorem... citatus accusator non respondit, non affuit,
Cic. Verr. 2, 2, 40, § 98; 2, 2, 38, § 92; id. Div. in Caecil. 13, 41;so of those accused,
id. Verr. 2, 2, 38, § 92; id. Mil. 19, 50; Suet. Tib. 11; 61.—And of the roll of a gang of slaves:mancipia ergastuli cottidie per nomina,
Col. 11, 1, 22 al. —Hence, to accuse:cum equester ordo reus a consulibus citaretur,
Cic. Sest. 15, 35; Vitr. 7 praef.;and facetiously,
Plaut. Curc. 1, 3, 6.—With gen. of the charge or penalty:omnes ii... abs te capitis C. Rabirii nomine citantur,
Cic. Rab. Perd. 11, 31; cf.:ne proditi mysterii reus a philosophis citaretur,
Lact. 3, 16, 5.—Of witnesses:in hanc rem testem totam Siciliam citabo,
Cic. Verr. 2, 2, 59, § 146; Suet. Caes. 74; Quint. 6, 4, 7.—Beyond the sphere of judicial proceedings: testem, auctorem, to call one to witness, to call upon, appeal to, quote, cite:2.quamvis citetur Salamis clarissimae testis victoriae,
Cic. Off. 1, 22, 75:quos ego testes citaturus fui rerum a me gestarum,
Liv. 38, 47, 4:poëtas ad testimonium,
Petr. 2, 5:libri, quos Macer Licinius citat identidem auctores,
Liv. 4, 20, 8.— To call for votes or opinions in the senate, haec illi, quo quisque ordine citabantur, Plin. Ep. 9, 13, 18.—Of an appeal to a god for aid, etc., Ov. F. 5, 683; Cat. 61, 42.—(Like cieo, II. C.) In gen., to mention any person or thing by name, to name, mention, call out, proclaim, announce (rare but class.;A.syn. laudo): omnes Danai reliquique Graeci, qui hoc anapaesto citantur,
Cic. Fin. 2, 6, 18: victorem Olympiae citari; cf. Nep. praef. § 5; Liv. 29, 37, 9; Stat. Th. 6, 922:paeanem,
to rehearse, recite, Cic. de Or. 1, 59, 251:io Bacche,
to call, Hor. S. 1, 3, 7 (cf.:triumphum ciere,
Liv. 45, 38, 12, infra cieo, II. C. 2.); Col. 11, 1, 22.—Hence, cĭtātus, a, um, part., driven, urged on, hastened, hurried; and P a., quick, rapid, speedy, swift (opp. tardus; class.).Prop., freq.:B.citato equo,
at full gallop, Caes. B. C. 3, 96; Liv. 1, 27, 7; 3, 46, 6; so,equis,
id. 1, 5, 8; cf. Verg. A. 12, 373 al.:jumentis,
Suet. Ner. 5:pede,
Cat. 63, 2:tripudiis,
id. 63, 26:citato gradu,
Liv. 28, 14, 17:passibus,
Sen. Hippol. 9:axe,
Juv. 1, 60:citatum agmen,
Liv. 35, 30, 1:citatiore agmine ad stativa sua pervenit,
id. 27, 50, 1; so,citatissimo agmine,
id. 22, 6, 10 al.:amnis citatior,
id. 23, 19, 11:flumen,
Sen. Herc. Fur. 178:nautae,
Prop. 1, 8, 23:rates,
Sen. Hippol. 1048; Luc. 8, 456:currus,
Sil. 8, 663:Euro citatior,
Sil. 4, 6:alvus citatior,
Plin. 7, 15, 13, § 63.—Also instead of an adv. (cf. citus, B.):Rhenus per fines Trevirorum citatus fertur,
Caes. B. G. 4, 10:ferunt citati signa,
Liv. 41, 3, 8:penna citatior ibat,
Sil. 10, 11.—Trop., quick, rapid, vehement, impetuous:argumenta acria et citata,
Quint. 9, 4, 135;and transf. to persons: in argumentis citati atque ipso etiam motu celeres sumus,
id. 9, 4, 138:Roscius citatior, Aesopus gravior fuit,
id. 11, 3, 111; 11, [p. 346] 3, 17:pronuntiatio (opp. pressa),
id. 11, 3, 111:citatior manus (opp. lenior),
id. 11, 3, 102:soni tum placidi tum citati,
Gell. 1, 11, 15.— Adv.: cĭtātē, quickly, speedily, nimbly, rapidly (perh. only in the two foll. examples):piscatores citatius moventur,
Quint. 11, 3, 112:ut versus quam citatissime volvant,
id. 1, 1, 37. -
17 convello
con-vello, velli (convulsi, Sen. Q. N. 2, 6, 4), vulsum (volsum), 3, v. a.I.To draw violently hither and thither something that is firm or quiet (esp. a tree, house, and the like); hence, to tear up, wrest from its position, to tear loose or away, to separate from, pull or pluck up (freq. and class.).A.Lit.1.In gen.(α).Without designation of place from which, etc.:(β).cum praecides caveto ne librum convellas,
Cato, R. R. 40, 2:saxa turris hostium, quibus fundamenta continebantur,
Caes. B. C. 2, 11; cf. Hirt. B. G. 8, 26 fin.;and, fundamenta,
Lucr. 4, 506:cum gradus Castoris convellisti ac removisti,
Cic. Dom. 21, 54:aesculum,
Verg. G. 2, 294:convellere repagula, effringere valvas,
Cic. Verr. 2, 4, 43, § 94:limina tectorum,
Verg. A. 2, 507; Luc. 3, 528:artus,
Lucr. 3, 344;so of the rack: omnia (membra) laniata, omnes partes convulsae sunt,
Sen. Contr. 2, 13, 5:convolsis laceratisque membris,
id. ib. § 6; cf.armos,
to wrench, dislocate, Col. 6, 16, 1:teneros fetus,
i. e. to produce abortion, Ov. Am. 2, 14, 5.—With designation of place from or out of which, etc.:(γ).simulacrum Cereris e sacrario convellendum auferendumque curavit,
Cic. Verr. 2, 5, 72, § 187; cf. id. ib. §186: me ex nostris hortulis,
id. Leg. 1, 21, 55:viridem silvam ab humo,
Verg. A. 3, 24:funem ab terrā,
id. G. 1, 457:(turrim) convellimus altis sedibus,
id. A. 2, 464:robora suā terrā,
Ov. M. 7, 204:Roma prope convulsa sedibus suis,
Cic. Pis. 22, 52:domus convulsa sedibus suis,
Plin. Ep. 9, 19, 8:aspera undique nisu,
Val. Fl. 5, 159.—Absol.:2.haeserunt radice pedes. Convellere pugnat,
Ov. M. 9, 351.—Milit. t. t.: signa, to pluck up the standards from the ground, to decamp (rare), Cic. Div. 1, 35, 77; Liv. 22, 3, 12; cf.b.vexilla,
Tac. A. 1, 20.—Medic. t. t.: convulsus ( - volsus), a, um, suffering from wrenching of a limb, Plin. 25, 8, 54, § 98; cf. id. 20, 5, 18, § 36; 20, 17, 69, § 178; or from convulsions, spasmodic, convulsive:B.latus,
Suet. Tib. 72:fauces,
Quint. 11, 3, 20.—Trop., to cause to totter, to shake, to destroy, overthrow, bring to naught (syn.: labefacto, commoveo, commuto, infirmo;II.esp. freq. in Cic.): est boni consulis, cum cuncta auxilia rei publicae labefactari convellique videat, ferre opëm patriae,
Cic. Rab. Perd. 1, 3;so with labefactare: cogitationem,
id. Fam. 5, 13, 2 Manut.; cf. id. Clu. 2, 6:rei publicae statum,
id. Pis. 2, 4:ea quae non possint commoveri,
id. de Or. 2, 51, 205:haec si tenemus, quae mihi quidem non videntur posse convelli,
id. Div. 1, 51, 117:judicia, stipulationes, etc. (with infirmare),
id. Caecin. 18, 51:convellere et commutare instituta omnium,
id. Verr. 2, 3, 6, § 15:acta Dolabellae,
id. Phil. 2, 33, 83:rem publicam judicio aliquo,
id. Brut. 30, 115:gratiam Caesaris,
Hirt. B. G. 8, 50:vires aegri,
Cels. 3, 4, 14; cf. id. ib. §11: fidem legionum promissis,
Tac. H. 4, 30 fin.:caede Messalinae convulsa principis domus,
id. A. 12, 1; cf. id. ib. 12, 65;4, 40: Tiberius vi dominationis convulsus ( = abalienatus ab honestate) et mutatus,
id. ib. 6, 48:fata,
Ov. H. 16, 41:secutae sunt duae (epistulae), quae me convellerunt de pristino statu, jam tamen labantem,
Cic. Att. 8, 15, 2.—To tear or rend to pieces, to cleave, dismember, shatter, break (perh. first in the poets of the Aug. per.).A.Lit.:B.dapes avido dente,
Ov. M. 11, 123: glaebam vomere, * Cat. 64, 40:dehiscit Convolsum remis rostrisque tridentibus aequor,
Verg. A. 5, 143; 8, 690:loca vi quondam et vastā convolsa ruinā,
id. ib. 3, 414:septem (naves) convolsae undis Euroque supersunt,
shattered, id. ib. 1, 383; cf. Luc. 3, 528:convulsi laniatique centuriones,
Tac. A. 1, 32:domum,
id. ib. 6, 40.—Trop.1.Of words, to mutilate, mispronounce:2.magno cursu verba convellere,
Sen. Ep. 40, 2.—To afflict, torture:verbis convellere pectus,
Ov. H. 17, 111. -
18 convolsus
con-vello, velli (convulsi, Sen. Q. N. 2, 6, 4), vulsum (volsum), 3, v. a.I.To draw violently hither and thither something that is firm or quiet (esp. a tree, house, and the like); hence, to tear up, wrest from its position, to tear loose or away, to separate from, pull or pluck up (freq. and class.).A.Lit.1.In gen.(α).Without designation of place from which, etc.:(β).cum praecides caveto ne librum convellas,
Cato, R. R. 40, 2:saxa turris hostium, quibus fundamenta continebantur,
Caes. B. C. 2, 11; cf. Hirt. B. G. 8, 26 fin.;and, fundamenta,
Lucr. 4, 506:cum gradus Castoris convellisti ac removisti,
Cic. Dom. 21, 54:aesculum,
Verg. G. 2, 294:convellere repagula, effringere valvas,
Cic. Verr. 2, 4, 43, § 94:limina tectorum,
Verg. A. 2, 507; Luc. 3, 528:artus,
Lucr. 3, 344;so of the rack: omnia (membra) laniata, omnes partes convulsae sunt,
Sen. Contr. 2, 13, 5:convolsis laceratisque membris,
id. ib. § 6; cf.armos,
to wrench, dislocate, Col. 6, 16, 1:teneros fetus,
i. e. to produce abortion, Ov. Am. 2, 14, 5.—With designation of place from or out of which, etc.:(γ).simulacrum Cereris e sacrario convellendum auferendumque curavit,
Cic. Verr. 2, 5, 72, § 187; cf. id. ib. §186: me ex nostris hortulis,
id. Leg. 1, 21, 55:viridem silvam ab humo,
Verg. A. 3, 24:funem ab terrā,
id. G. 1, 457:(turrim) convellimus altis sedibus,
id. A. 2, 464:robora suā terrā,
Ov. M. 7, 204:Roma prope convulsa sedibus suis,
Cic. Pis. 22, 52:domus convulsa sedibus suis,
Plin. Ep. 9, 19, 8:aspera undique nisu,
Val. Fl. 5, 159.—Absol.:2.haeserunt radice pedes. Convellere pugnat,
Ov. M. 9, 351.—Milit. t. t.: signa, to pluck up the standards from the ground, to decamp (rare), Cic. Div. 1, 35, 77; Liv. 22, 3, 12; cf.b.vexilla,
Tac. A. 1, 20.—Medic. t. t.: convulsus ( - volsus), a, um, suffering from wrenching of a limb, Plin. 25, 8, 54, § 98; cf. id. 20, 5, 18, § 36; 20, 17, 69, § 178; or from convulsions, spasmodic, convulsive:B.latus,
Suet. Tib. 72:fauces,
Quint. 11, 3, 20.—Trop., to cause to totter, to shake, to destroy, overthrow, bring to naught (syn.: labefacto, commoveo, commuto, infirmo;II.esp. freq. in Cic.): est boni consulis, cum cuncta auxilia rei publicae labefactari convellique videat, ferre opëm patriae,
Cic. Rab. Perd. 1, 3;so with labefactare: cogitationem,
id. Fam. 5, 13, 2 Manut.; cf. id. Clu. 2, 6:rei publicae statum,
id. Pis. 2, 4:ea quae non possint commoveri,
id. de Or. 2, 51, 205:haec si tenemus, quae mihi quidem non videntur posse convelli,
id. Div. 1, 51, 117:judicia, stipulationes, etc. (with infirmare),
id. Caecin. 18, 51:convellere et commutare instituta omnium,
id. Verr. 2, 3, 6, § 15:acta Dolabellae,
id. Phil. 2, 33, 83:rem publicam judicio aliquo,
id. Brut. 30, 115:gratiam Caesaris,
Hirt. B. G. 8, 50:vires aegri,
Cels. 3, 4, 14; cf. id. ib. §11: fidem legionum promissis,
Tac. H. 4, 30 fin.:caede Messalinae convulsa principis domus,
id. A. 12, 1; cf. id. ib. 12, 65;4, 40: Tiberius vi dominationis convulsus ( = abalienatus ab honestate) et mutatus,
id. ib. 6, 48:fata,
Ov. H. 16, 41:secutae sunt duae (epistulae), quae me convellerunt de pristino statu, jam tamen labantem,
Cic. Att. 8, 15, 2.—To tear or rend to pieces, to cleave, dismember, shatter, break (perh. first in the poets of the Aug. per.).A.Lit.:B.dapes avido dente,
Ov. M. 11, 123: glaebam vomere, * Cat. 64, 40:dehiscit Convolsum remis rostrisque tridentibus aequor,
Verg. A. 5, 143; 8, 690:loca vi quondam et vastā convolsa ruinā,
id. ib. 3, 414:septem (naves) convolsae undis Euroque supersunt,
shattered, id. ib. 1, 383; cf. Luc. 3, 528:convulsi laniatique centuriones,
Tac. A. 1, 32:domum,
id. ib. 6, 40.—Trop.1.Of words, to mutilate, mispronounce:2.magno cursu verba convellere,
Sen. Ep. 40, 2.—To afflict, torture:verbis convellere pectus,
Ov. H. 17, 111. -
19 exuo
ex-ŭo, ŭi, ūtum, 3, v. a. [ex and root av-, to go to, put on; Zend. avaiti, go into, ao-thra, shoe; Slav. and Lith. forms, v. Fick, Vergl. Wört. p. 17; cf. ind-uo], to draw out or off, to pull or strip off, put off, divest (class.; esp. freq. since the Aug. period).I.Lit.:B.serpens exuit in spinis vestem,
Lucr. 4, 61:manticam umero,
App. M. 1, p. 110; cf.:pharetram umero,
Ov. M. 2, 419:telum magno e vulnere,
Stat. Th. 9, 287:ensem vaginā,
id. ib. 9, 76:clipeum reduci,
Ov. H. 13, 147; cf.:vincula sibi,
id. M. 7, 773:jugum,
to shake off, Liv. 35, 17, 8:alas,
to lay aside, Verg. A. 1, 690:Trojanos cestus,
id. ib. 5, 420:setosa duris exuere pellibus membra,
Hor. Epod. 17, 15; cf.:magnos membrorum artus, magna ossa lacertosque Exuit,
strips, bares, Verg. A. 5, 423:aliquem veste,
Suet. Ner. 32:palmas vinclis,
Verg. A. 2, 153:digitos,
i. e. to strip of rings, Mart. 14, 109:mensas,
to uncover, id. 9, 60, 7:si ex his te laqueis exueris,
Cic. Verr. 2, 5, 58, § 151:se jugo,
Liv. 34, 13, 9. —In a Greek construction:unum exuta pedem vinclis,
Verg. A. 4, 518:cornua exuitur,
Ov. M. 9, 52.— Absol.:si non saltas, exue igitur (sc. pallam),
Plaut. Men. 1, 3, 16. —Transf., in gen., to strip, despoil, deprive of any thing:II.hostium copiis fusis armisque exutis,
i. e. to be forced to throw off their arms and to flee, Caes. B. G. 3, 6, 3:hostem armis,
id. ib. 5, 51 fin.; Sall. J. 88, 3; Liv. 22, 21, 4:exuti prope omnes armis diffugere,
id. 21, 61, 9; 34, 28, 11; Verg. A. 11, 395:impedimentis,
Caes. B. G. 7, 14, 8; 7, 42, 5:castris,
Liv. 31, 42, 7; 41, 3, 10; 41, 12, 5; Vell. 1, 9, 4:sedibus,
Tac. A. 13, 39:aliquem avitis bonis,
id. ib. 14, 31; cf.:aliquem patrimonio,
Suet. Gramm. 11:montes,
to strip, lay bare, Stat. S. 4, 3, 50:se agro paterno avitoque,
Liv. 2, 23, 6: exuto Lepido, interfecto Antonio, stripped bare, i. e. without legions, without arms, etc., Tac. A. 1, 2.—Trop., to lay aside, cast off, divest one's self of any thing:* (β).humanitatem,
Cic. Lig. 5, 14; cf. id. Att. 13, 2, 1:sapientia vanitatem exuit mentibus,
Sen. Ep. 90 med.:mentitum colorem,
Quint. 12, 10, 76:silvestrem animum,
Verg. G. 2, 51:vultus severos,
Ov. Am. 3, 4, 43:feritatem,
id. F. 3, 281:mores antiquos,
Liv. 27, 8, 6:virtutes,
Tac. A. 1, 75:fidem,
id. ib. 12, 14:amicitiam,
id. ib. 1, 8:tristitiam et arrogantiam et avaritiam,
id. Agr. 9:jus fasque,
id. H. 3, 5:promissa,
to break one's word, id. A. 13, 44:pacta,
id. ib. 6, 43:patriam,
id. H. 5, 5 et saep.:hominem exuens ex homine,
Cic. Fin. 5, 12, 35:magistrum,
Tac. A. 14, 52 fin. —With a subjectclause:B.mihi quidem ex animo exui non potest, esse deos,
Cic. N. D. 3, 3, 7.— -
20 ferio
fĕrĭo, īre (archaic FERINVNT for feriunt; acc. to Fest. s. v. nequinunt, p. 162, 24 Müll.; part. fut. feriturus, Serv. Verg. A. 7, 498. The perf. forms are supplied by percutio, v. Varr. L. L. 9, 55, § 98 Müll.), 4, v. a. [perh. Sanscr. dhūr-, injure, destroy; Lat. ferus, ferox; Gr. thêr; Aeol. phêr; cf. Gr. thourios, impetuous, thorein, to leap; and Lat. furere, furia, etc.], to strike, smite, beat, knock, cut, thrust, hit (class.; syn.: icio, percutio, verbero, vapulo, pulso, tundo, pavio).I.Lit.A.In gen.:2.fores,
to knock, Plaut. Men. 1, 2, 63; cf.parietem,
Cic. Cael. 24, 59:murum arietibus,
to batter, shake, Sall. J. 76, 6:pugiles adversarium,
Cic. Tusc. 2, 23 fin.: jacere telum, voluntatis est;ferire quem nolueris, fortunae,
to strike, id. Top. 17, 64:partem corporis sibi,
Lucr. 2, 441:frontem,
Cic. Att. 1, 1, 1:femur,
Quint. 11, 3, 123:pectora solito plangore,
Ov. M. 4, 554; cf.:calce feritur aselli,
id. F. 3, 755: uvas pede (rusticus), to stamp or tread, Tib. 2, 5, 85:feriri a serpente,
to be stung, Plin. 29, 4, 22, § 71; cf. Ov. Ib. 481:cetera (venenata animalia) singulos feriunt,
id. ib. 23:tabulam malleo,
Cels. 6, 7 fin.: stricto ferit retinacula ferro, cuts to pieces (shortly before:incidere funes),
Verg. A. 4, 580: certatim socii feriunt mare et aequora verrunt, strike, lash (in rowing), id. ib. 3, 290: ut frontem ferias, that you may beat your brow, i. e. be provoked, Cic. Att. 1, 1, 1.— Poet.:sublimi feriam sidera vertice,
hit, touch, Hor. C. 1, 1, 36; cf. in the foll. 2.— Absol.:pugno ferire vel calce,
Quint. 2, 8, 13; cf. Hor. S. 2, 7, 99:occursare capro, cornu ferit ille, caveto,
pushes, butts, Verg. E. 9, 25.—Of inanim. and abstr. subjects:B.principio omnibus a rebus, quascumque videmus, Perpetuo fluere ac mitti spargique necesse est Corpora, quae feriant oculos visumque lacessant,
strike, touch, Lucr. 6, 923:oculos (corpora, simulacra),
id. 4, 217; 257:oculorum acies (res),
id. 4, 691:speciem colore (res),
id. 4, 243; cf.:his spectris etiam si oculi possent feriri, etc.,
Cic. Fam. 15, 16, 2:feriuntque summos fulmina montes,
Hor. C. 2, 10, 11:nec semper feriet, quodcumque minabitur, arous,
id. A. P. 350; cf.:si fractus illabatur orbis, Impavidum ferient ruinae,
id. C. 3, 3, 8:nec levius tabulae laterum feriuntur ab undis, Quam, etc.,
Ov. Tr. 2, 47.— Poet.: ferientia terram corpora, smiting (in falling), Luc. 4, 786:sole fere radiis foriente cacumina primis,
hitting, touching, Ov. M. 7, 804:palla imos ferit alba pedes,
touches, reaches to, Val. Fl. 1, 385:ferit aethera clamor,
Verg. A. 5, 140:feriat dum maesta remotas Fama procul terras,
extends to, Luc. 5, 774.—In partic.1.To kill by striking, to give a deathblow, to slay, kill: hostem, Enn. ap. Cic. Balb. 22, 51 (Ann. v. 284 ed. Vahl.); Sall. C. 7, 6; 60, 4; id. J. 85, 33; cf.:b.aliquem securi feriri,
to be beheaded, Cic. Verr. 2, 1, 30, § 75:aliquem telo trabali,
Verg. A. 12, 295:retiarium (mirmillo),
Quint. 6, 3, 61:te (maritum),
Hor. C. 3, 11, 43:leonem atque alias feras primus aut in primis ferire,
Sall. J. 6, 1:aprum,
Ov. M. 3, 715.—Of the animals for sacrifice, to kill, slaughter; and hence, to offer, sacrifice:2.nos humilem feriemus agnam,
Hor. C. 2, 17, 32:vaccam Proserpinae,
Verg. A. 6, 251; cf. the form of oath in making a compact (when a swine was sacrificed): SI PRIOR DEFEXIT [p. 737] (populus Romanus) PVBLICO CONSILIO DOLO MALO, TV ILLO DIE IVPPITER, POPVLVM ROMANVM SIC FERITO, VT EGO HVNC PORCVM HIC HODIE FERIAM:TANTOQVE MAGIS FERITO, QVANTO MAGIS POTES POLLESQVE,
Liv. 1, 24, 8:Quid aut sponsoribus in foedere opus esset aut obsidibus, ubi precatione res transigitur? per quem populum fiat, quo minus legibus dictis stetur, ut eum ita Juppiter feriat, quemadmodum a Fetialibus porcus feriatur,
id. 9, 5, 3. (Cf. also:Jovis ante aram Stabant et caesā jungebant foedera porcă,
Verg. A. 8, 641).— Hence,Transf., foedus ferire, to make a compact, covenant, or treaty (in Hebrew in precisely the same manner,): accipe daque fidem, foedusque feri bene firmum, Enn. ap. Macr. S. 6, 1 (Ann. v. 33 ed. Vahl.):3.is, quicum foedus feriri in Capitolio viderat,
Cic. Rab. Post. 3, 6:videret ut satis honestum foedus feriretur,
id. Inv. 2, 30, 92:amorum turpissimorum foedera ferire,
to form illicit connections, id. Cael. 14, 34:Tarchon jungit opes foedusque ferit,
Verg. A. 10, 154 al. —Of money, to strike, stamp, coin:II.asses sextantario pondere,
Plin. 33, 3, 13, § 44. Thus the designation of a triumvir monetalis is III. VIR. A. A. A. F. F., i. e. Triumvir auro argento aeri flando feriundo, Inscr. Orell. 569.Trop.A.In gen.:B.quae faciliora sunt philosophis, quo minus multa patent in eorum vita, quae fortuna feriat,
reaches, affects, Cic. Off. 1, 21, 73:accidit, ut ictu simili (i. e. morte propinqui) ferirer,
was struck with a similar blow, Quint. 6 praef. §3: verba palato,
to bring out, utter, speak, Hor. S. 2, 3, 274; cf.:sonat vox, ut feritur,
Quint. 11, 3, 61:feriunt animum (sententiae),
id. 12, 10, 48:ut omnis sensus in fine sermonis feriat aurem,
id. 8, 5, 13; cf. id. 9, 3, 4.— Absol.:binis aut ternis ferire verbis,
Cic. Or. 67, 226:videtur Chrysippus medium ferire voluisse,
i. e. to avoid extremes, id. Fat. 17, 39.—In partic., to cozen, cheat, gull, trick (mostly in vulg. lang.;C.not in Cic.): ubi illa pendentem ferit, jam amplius orat,
Plaut. Trin. 2, 1, 19; Ter. Ph. 1, 1, 13:cum ferit astutos comica moecha Getas,
Prop. 4 (5), 5, 44:austeros arte ferire viros,
id. 3, 3 (4, 2), 50.—To punish, inflict punishment: aliquem condemnatione centum librarum auri, Cod. 11, 11, 1.
- 1
- 2
См. также в других словарях:
shake-out — shake outs N COUNT: usu sing A shake out is a major set of changes in a system or an organization which results in a large number of companies closing or a large number of people losing their jobs. [JOURNALISM] This should be the year of a big… … English dictionary
shake|out — «SHAYK OWT», noun. Informal. 1. a) a recession in a particular type of business, industry, trade, or other area of the economy, especially when accompanied by a disappearance of small competitor, marginal enterprises, and the like: »A shakeout… … Useful english dictionary
shake-out — noun count INFORMAL a major change in an industry that causes some companies to close or a lot of people to lose their jobs … Usage of the words and phrases in modern English
shake out — To empty mail from sacks and pouches … Glossary of postal terms
shake out — transitive verb Etymology: Middle English shaken out to remove with or as if with a shake, from shaken to shake + out, adverb 1. : to let out with or as if with a shake took that whip from his saddle horn and shook it out H.G.Evarts 2. : to driv … Useful english dictionary
shake out — phrasal verb [transitive] Word forms shake out : present tense I/you/we/they shake out he/she/it shakes out present participle shaking out past tense shook out past participle shaken out shake something outshake something out of something to… … English dictionary
shake out — PHRASAL VERB If you shake out a cloth or a piece of clothing, you hold it by one of its edges and move it up and down one or more times, in order to open it out, make it flat, or remove dust. → See also shake out [V P n (not pron)] While the… … English dictionary
shake out — UK US shake out Phrasal Verb with shake({{}}/ʃeɪk/ verb [T] INFORMAL ► if an organization or situation shakes out, it begins to work normally after a period of change or confusion: »A lot depends on how the new structure shakes out. »We don t… … Financial and business terms
shake-out — UK / US noun [countable] Word forms shake out : singular shake out plural shake outs informal a major change in an industry that causes some companies to close or a lot of people to lose their jobs … English dictionary
shake out — intransitive verb Date: 1982 to prove to be in the end ; turn out < wait to see how things shake out > … New Collegiate Dictionary
shake-out — ˈ ̷ ̷ˌ ̷ ̷ noun ( s) Etymology: shake out 1. : an act or process of shaking out 2. a. : severe liquidation in a market at declining prices usually with much forced or frightened selling b. : a moderate … Useful english dictionary